دوشنبه 30 فروردين 1400

به سایت پدر و پسر خوش آمدید.

گفتار6 ايراني پژوهي در دورۀ قاجاريه- پولاک39

چاپ
( 39 رای )

 

 

 

 

پولاك:

ايراني با شنيدن سرودها و ترانه هاي ملي احساساتي مي شود

 ايرانيان از آموختن آواز و اجراي آن، موسيقي و رقص بسيار خوششان مي آيد، اما مقامات عالي از پرداختن به اين هنرها ابا دارند و فقط مي خواهند با پرداخت پول، از اين هنرها كه توسط ديگران اجرا مي شود لذت ببرند.

آوازه خوانها اغلب چند غزل از حافظ يا ابياتي از فردوسي مي خوانند كه همه ترجيعِ «داد، بي داد، امان، امان» دارند. خوانندگان خوب بسيار مورد احترام اند و دستمزد خوبي دريافت مي كنند. وقتي بخواهند از آواز خواننده اي به نحوي تعريف كنند مي گويند: «وقتي مي خواند بلبل به روي شاخه مي نشيند.»
به طور كلي موسيقي اروپايي براي شرقي ها نامفهوم و حتي منفور است. شنيدن هر اپرايي، ايراني را كسل و ملول مي كند، در حالي كه شنيدن الحان ملي، اشك از چشمان ايراني سرازير مي سازد. *

 

 

--

مطالب مرتبط:

ايراني از نگاه انيراني - فهرست مطالب


--
پي نوشت:
* پولاك، ياكوب. سفرنامۀ پولاك (ايران و ايرانيان) – جهانداري، كيكاوس. انتشارات خوارزمي. تهران. 1361. ص201.

مطالب مرتبط



اشتراک گذاری

بازدید: 2434 بار  

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید