گفتار6 ايراني پژوهي در دورۀ قاجاريه- پولاک19

چاپ
( 49 رای )

زندانیان قاجار در کنار زندانبانان، عکس از آنتوان سوروگین 

زندانیان قاجار در کنار زندانبانان، عکس از آنتوان سوروگین

پولاك:

ايراني فرصت بيابد انتقام مي گيرد

ايراني مي تواند به مقدار زيادي عواطف و هيجانات خود را مكتوم نگاه دارد. از چهره اش هيچ معلوم نيست كه در درونش چه مي گذرد. او مي تواند مدتها خشم و ناراحتي را در وجود خود مخفي نگاه دارد تا لحظة مناسب براي تسويه حساب و انتقام فرا رسد.

در اين مورد اين پندِ سعدي را به گوش مي گيرد كه: «مردم آزاري را حكايت كنند كه سنگي بر سر صالحي زد. درويش را مجال انتقام نبود. سنگ را نگاه مي داشت تا زماني كه ملك را برآن لشكري خشم آمد و در چاهش كرد.

درويش اندر آمد و سنگ بر سرش كوفت. گفتا: تو كيستي و مرا اين سنگ چرا زدي؟

گفت: من فلانم و اين همان سنگ است كه در فلان تاريخ بر سرِ‌من زدي.

گفت: چندين روزگار كجا بودي؟

گفت: از جاهت انديشه مي كردم، اكنون كه در چاهت ديدم، فرصت غنيمت شمردم.» (1) و (2)

 

--

مطالب مرتبط:

ايراني از نگاه انيراني - فهرست مطالب

پولاك16: ايرانيان از نشستن كنار جوي آب و زير سايه درخت لذت مي برند

پولاك17: ايراني به نظافت و مرتب بودن خود اهميت مي دهد

پولاك18: عشاير ايران خلق و خوي خاص خود را دارند

پولاك19: ايراني فرصت بيابد انتقام مي گيرد

پولاك20: ايراني پنهان كار و مرموز است


--
پي نوشت:
1. اين بخش از سنت ادبي ايران نقل معنايي است از روحيۀ ايراني، و پولاك آن را عيناً نقل كرده است. [سعدي. گلستان . تهران. 1350. ص70]
2. پولاك، ياكوب. سفرنامۀ پولاك (ايران و ايرانيان) – جهانداري، كيكاوس. انتشارات خوارزمي. تهران. 1361. ص19.

 

مطالب مرتبط



اشتراک گذاری

بازدید: 2903 بار