يكشنبه 10 فروردين 1399

به سایت پدر و پسر خوش آمدید.

چگونه می توان برپایی تندیس چنگیزخان را در لندن توجیه کرد؟

چاپ
( 673 رای )

 chinggis khan statue in london

تندیس چنگیزخان(بانی نسل کُشی میلیونها نفر ایرانی) در لندن!


چگونه می توان برپایی تندیس چنگیزخان را در لندن توجیه کرد؟

به قلم مهرداد جوانبخت

بزرگ‌ترین رهبر تاریخی مغولها، چنگیزخان(1227-1162م)، توانست قبیله‌های مغول را یکپارچه سازد. مردم مغولستان، او را شخصیت اسطوره‌ای و ملی خود می دانند.

پس از فروپاشی شوروی، دولت مغولستان اقدام به ساخت تندیس های متعددی از چنگیزخان در مغولستان کرده است. با وجود محبوبيت قدیس وار چنگيزخان در مغولستان و نقش اساسی او در تشکیل این کشور، شاید بتوان احداث این تندیس ها را صرفاً داخل مغولستان توجیه کرد. مغولستانی‌ها همچنین امیدوارند که با بهره گیری از این تندیس ها، جلوه‌ای ویژه برای صنعت گردشگری کشور خود تأمین نمایند. 

 از سوی دیگر  مغولستان از سال 2001 تاکنون تولید ناخالص داخلی خود را تا 10 برابر افزایش داده است.(1) رشد و توسعۀ اقتصادی به مغولستانی ها فرصت داده است تا طرح های بلندپروازانه خود را در احداث مجموعه های عظیم برای پاسداشت چنگیزخان اجرا کنند. یکی از این طرح ها، تندیس چنگیزخان به ارتفاع ۴۰ متر سوار بر پشت اسب است که در 54 کیلومتری شهر  اولان باتور، پایتخت مغولستان، ساخته شده است.

 

 تندیس 40متری چنگیزخان در مغولستان تندیس چنگیزخان در اولان باتور مغولستان تندیس چنگیزخان در مغولستان

 تندیس چنگیزخان در مغولستان تندیس دیگری از چنگیزخان در مغولستان تندیس دیگری از چنگیزخان در پایتخت مغولستان

ساخت تندیس های متعدد از چنگیزخان در کشور مغولستان، به عنوان نماد قدرت و  پدر قوم مغول.

 

فروانداختن تندیس ها در تمامی فرهنگ ها معنای یکسانی دارد. وقتی مردم جهان در ماه آوریل2003 از تلویزیون فرو انداختن مجسمه برنزی صدام حسین را دیدند، خشنود بودند از این که یکی از جنایتکاران تاریخ به سزای خود می رسد. سقوط تندیس صدام، نویدبخش پایان دورۀ جنایات این دیکتاتور بیرحم و محاکمه و مجازات وی بود.

 فروانداختن مجسمه صدام حسین در بغداد

خوشحالی از سرنگونی تندیس صدام دیری نپایید، چرا که تندیس جنایتکاری بسیار مخوفتر از صدام حسین به روی سکو رفت! شگفت آنکه این بار، نه بغداد بلکه لندن میزبان این تندیس بود!

 

نُه سال پس از فروافتادن تندیس صدام حسین در بغداد، خبر برکشیدن تندیس مردی به گوش رسید که صدام حسین، در زمینه جنایات بشری، ناخن انگشت کوچک او هم حساب نمی شد! در ماه آوریل 2012 ، از تندیس چنگیزخان مغول در شهر لندن رونمایی شد! 

همان طور که فروافتادن تندیس ها از معنای خاصی برخوردار هستند، برپایی تندیس یک شخصیت تاریخی هم، معنای نمادین خاص خود را دارد. وقتی تندیس یک شخصیت تاریخی ساخته می شود به نوعی قرار است کارها و اندیشه های آن شخص ارج نهاده شود.

به راستی، چگونه می توان تجلیل از بانی نسل کشی میلیونها نفر ایرانی را در انگلستان، کشوری که از منادیان حقوق بشر به شمار می رود، توجیه کرد؟ برپایی و رونمایی تندیس مردی که به حق می توان از وی به عنوان«پدر نسل کشی در ابعاد میلیونی» یاد کرد، در خارج از کشور مغولستان چه معنایی دارد؟

فتح ایران و آسیای میانه توسط مغول‌ها را از فجیع‌ترین وقایع تاریخ می دانند که میلیونها تن از مردم این مناطق در پی این هجوم‌ها از بین رفتند. مغولان از هر دیاری گذشتند از کشته ها پشته ها ساختند.

منابع فارسی از کشته شدن میلیونها غیرنظامی ایرانی در جنگ های چنگیز سخن گفته اند. نسل کُشی ایرانیان آن چنان هول انگیز و تأسف بار بوده که بسیاری از پژوهشگران با اطمینان قاطع گفته اند کمتر ملتی در دنیا می توانست از چنین هجومی جان سالم به در برد! (2) 

آیا در تحقیقات جدید شهرداری لندن به نتیجه ای خلاف این نظر دست یافته اند، که تاریخ نگاران جهان از آن بی اطلاع هستند؟

 

ویرانه های به جا مانده از حمله چنگیزخان به نیشابور

آنچه از نیشابور پس از حملۀ چنگیزخان بر جای مانده‌است.(منطقه‌ای به وسعت ۳۵۰۰ هکتار، در جنوب شهر کنونی نیشابور)

  

 ادوارد تلر در مورد حمله چنگیزخان به ایران دوره خوارزمشاهی می‌نویسد:

«یک نمونه مهم در تاریخ، جنگ های چنگیزخان مغول، و به ویژه تخریب سرزمین‌های پارسی است. بیش از نصف جمعیت سرزمین تسخیر شده نابود گردید، و پارس، که همان ایران امروزی است، هرگز جلال و ابهت پیشین خود را دیگر باز نیافت.» (3)

حمله چنگیزخان مغول چنان دهشتناک و بیرحمانه بود که خیابان های نیشابور «که مهد علم و دانش و نوآوری آن زمان بود، تبدیل به جویبارهای خون گردید، و از سرهای مردان و زنان و کودکان هرم هایی ساخته شد، و حتی به سگ‌ها و گربه‌های شهر نیز رحم نکردند.» (4)

 

دیوید مورگان نویسنده کتاب "ایران در قرون وسطی1797-1040"  می نویسد: 

«... برای ایران، دورۀ مغول ها، دوران ویرانی در مقیاسی بزرگ و بی سابقه بود؛ هر چند برای مورخان در فاصلۀ امن هفت قرن، ویرانی بسیار پر جذبه ای است.» (5) 

مورگان وقتی می خواهد ابعاد فاجعه و شدت و حدت حملات چنگیزخان را توصیف کند می نویسد: 

«شکی نیست که نابودی و ویرانی که در حین خیزش دولت مغول در ایران به وقوع پیوست، و قتل عام وسیعی که در آن زمان رخ داد، در هزار سال هم ترمیم نخواهد گشت، حتی اگر فاجعه دیگری نیز بوقوع نپیوندد.» (6) 

 

جوینی که خود از تاریخ‌نویسان طرفدار مغول به شمار می‌رود، می‌نویسد «هر کجا که ۱۰۰ هزار کس بود ۱۰۰ کس نماند.» به غیر از قتل‌عام‌ها باید در نظر داشت که بسیاری از مردم را به اسارت بردند و بسیاری نیز در اثر بیماری‌های واگیر یا گرسنگی که در پی هر تهاجم خارجی پیش می‌آمد جان خود را از دست دادند. همچنین روش جنگی مغولان چنین بود که هزاران اسیر را به عنوان حشر (قشون غیرنظامی) در جلوی لشکریان خود به حرکت درآورده و از آنان در تسخیر شهرها و نقاط جدید بهره می‌جستند. این اسرا در حقیقت همچون سپر انسانی موردِ استفاده قرار گرفته و نیزه‌ها و سلاح‌های دیگری که از طرف مدافعان شهر بسوی قوای تهاجمی مغول پرتاب می‌شد، به این اسرا اصابت می‌نمود. (7)

 

استیون. آر. وارد (Steven R. Ward) نوشته است:

«به طور کلی، خشونت و تاراج مغول ها بیش از سه چهارم از جمعیت فلات ایران( احتمالاً بین 10 تا 15 میلیون نفر) را به کشتن داده است.» (8)

 

 تندیس چنگیزخان در شهر  لندن

 اگر  تندیس چنگیزخان در  پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی برپا می شد، چندان دور  از ذهن نبود، اما برپایی چنین تندیسی در لندن به هیچ عنوان توجیه پذیر و پذیرفتنی نیست.

 

هرچند اصطلاحاتی نظیر «جنایات علیه بشریت»(9) و «نسل کشی»(10) در سده بیستم میلادی ابداع شدند، اما چنگیزخان مغول، هفت قرن پیش، در عمل تمامی این شیوه های ضد بشری را به کار برده است. 

قریب هشت صد سال پیش، یکی از اهالی شهر بخارا که از حملۀ چنگیزخان جان سالم به در برده بود، آنچه امروزه نسل کشی خوانده می شود در موجزترین شکل ممکن و البته بسیار جانگداز توضیح داد! وقتی وضع و حال بخارا را از وی پرسیدند، جواب داد: «آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند.»

آیا در شهرداری لندن، کسی پیدا نمی شود که از جنایات چنگیزخان اطلاعی داشته باشد؟ 

یا این که شهرداری لندن به این نتیجه رسیده است که گذشت زمان رافع جنایت های چنگیزخان است؟!

به راستی اگر شهرداری تهران، اقدام به رونمایی تندیسی از آدولف هیتلر می کرد، آیا این کار احساسات بازماندگان کشته شدگان را جریحه دار نمی ساخت؟ و مهمتر از آن، برپایی چنین تندیسی، بی اعتنایی و بی احترامی به ارواح کشته شدگان محسوب نمی شد؟

 

رادوان کاراجیچ محمد طلعت پاشا  پل پوت  آدولف هیتلر  چنگیزخان

 به ترتیب از سمت راست: رادوان کاراجیچ، محمدطلعت پاشا، پل پوت، آدولف هیتلر، چنگیزخان.

 

یا اگر در پاریس تندیسی از رادوان کاراجیچ(11) یا محمدطلعت پاشا(12) یا پل پوت(13) برپا داشته می شد، آیا ارج و مرتبه گذاشتن به نمادهای بیرحمی و تجاوزگری، توهین به خرد و احساسات جمعی  انسانها محسوب نمی شد؟

در سدۀ بیست و یکم میلادی این انتظار می رود که نسبت به جنایت علیه بشریت در هر نقطه از کرۀ زمین و در هر وقت و هر زمان از تاریخ، حساس بود.

تفاوتی نمی کند که قربانیان این نسل کشی ها، از چه رنگ و نژاد و مذهبی و قاره و کشوری هستند: مسلمانان بوسنی هستند یا مسیحیان ارمنی، یهودی هستند یا کولی، آسوری هستند یا هَزاره ای، دارفوری هستند یا رواندایی، یونانی هستند یا ایرانی، همگی انسان هستند و عالم بشریت در قبال نسل کشی آنها مسئول است.

همان طور که انکار هولوکاست(14) امری بسیار مذموم است، برکشیدن تندیس مردی جنایتکار که کارهایش در خور چندین دادگاه نورنبرگ(15) است نیز کاری ناپسندیده و نادرست است.

همان طور که زیر سؤال بردن نسل‌کشی هولوکاست، زیر سئوال بردن حقایق تاریخی است و به حق، در برخی کشورها مانند آلمان، فرانسه و اتریش، جرم محسوب می‌شود؛ لازم است برپایی تندیس شخصیت های جنایتکار تاریخ، در کشورهای آزاد جهان، جرم اعلام شود.

برپا کردن تندیس«پدر نسل کشی در ابعاد میلیونی» در انگلستان معنایی جز بی اعتنایی و انکار تاریخ ندارد. از شهرداری لندن انتظار می رود در مورد برپایی این تندیس بازنگری کرده و ضمن پوزش از مردم سراسر جهان، تندیس موحش چنگیزخان را در این شهر به زیر فرو آورد.(16)

 16 خرداد 1392 

مهرداد جوانبخت

 --

مطالب مرتبط :

چگونه می توان برپایی تندیس چنگیزخان را در لندن توجیه کرد؟

تجلیل از بانی نسل کشی میلیونها نفر ایرانی در لندن

مقایسه هیتلر و چنگیز در نسل كشي یهودیان و ایرانیان

--

پی نوشت و منابع:

1. لوموند/ 6 مارس 2013.

2. اگرهای تاریخ ایران. جوانبخت، مهرداد.نشر آموزه. چاپ اول1380. ص92.

3. نشریه Science and Technology Review. چاپ آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور. شماره July/August 1998.

4. Sandra Maki. The Iranians: Persia, Islam, and the soul of a nation. 1996.p:69

5. ایران در قرون وسطی.مورگان، دیدید. ترجمۀ مخبر، عباس. چاپ اول1373. ص112.

6. همان.

7. ما چگونه ما شدیم؟. زیباکلام، صادق. انتشارات روزنه. چاپ دوازدهم ۱۳۸۲. ص153.

8. R. Ward, Steven (2009). Immortal: a military history of Iran and its armed forces. Georgetown University Press. p:39

9. ارتکاب به کشتار، نابودی گروهی، به بندگی گرفتن، تبعید و دیگر کارهای غیر بشری و خلاف هر گونه زندگی متمدن، قبل و یا در هنگام جنگ و یا آزار و کشتار سیاسی، نژادی و یا مذهبی و یا کشتارهای داخلی سیاسی و دولتی و خارجی از مردم همان کشور، مشمول قانون جنایت علیه بشریت شمرده می‌شوند. (به نقل از ویکیپدیا)

10. نسل‌کشی عبارت است از هرگونه اقدام و مبادرت جهت نابودی و حذف فیزیکی بخش یا کلیت گروهی نژادی، قومی، ملی، مذهبی، ایدئولوژیکی. (به نقل از ویکیپدیا)

11. رادوان کاراجیچ (متولد۱۹۴۵) سیاستمدار صرب که در زمان جنگ بوسنی رهبری صرب‌های این کشور را بر عهده داشت. از او به عنوان متهم اول جنایت جنگی در بوسنی یاد می‌شود.

12.در سال ۱۹۱۵ طی یک برنامه از پیش طرح شده، نژادکشی ارمنیان را به مرحله اجرا درآوردند — برنامه‌ای که الگویی برای نازی‌ها در جنگ دوم جهانی شد. نابودی ملت ارمنی توسط دولت وقت ترکیه (ترکان جوان) به شکلی دقیق اجرا شد. در راس این طرح محمد طلعت پاشا وزیر کشور، اسماعیل انور (انور پاشا) وزیرجنگ و احمد جمال پاشا وزیر دریاداری ترکیه قرارداشتند.

13. پل پوت (۱۹۹۸ - ۱۹۲۵) سیاستمدار کامبوجی، که جنبش خمر سرخ به رهبری او از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ بر کامبوج حکم راند. پول پوت در مدت ۴سال حکومت خمرهای سرخ دو میلیون نفر از جمعیت هشت میلیون نفری کامبوج را قتل عام کرد.

14.هولوکاست، به کشتار دسته‌جمعی و نسل‌کشی نزدیک به یازده میلیون نفر بخصوص شش میلیون یهودیان در طی جنگ جهانی دوم به دست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا انتهای ۱۹۴۵ در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، اطلاق می‌شود. دو سوم جمعیت یهودیان اروپا، در جریان هولوکاست کشته شدند.

15.دادگاه نورنبرگ در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵م پس از خاتمه جنگ جهانی دوم به منظور محاکمه ۲۲ تن از رهبران آلمان نازی که باعث کشته شدن میلیون‌ها انسان بودند.

16. اخیراً مغول های ساکن آمریکا خواهان برپایی تندیس چنگیزخان در واشنگتن هستند و سفارت مغولستان هم در این زمینه فعال شده است! این هم یکی از تبعات نسنجیده شهرداری لندن در برپایی تندیس چنگیزخان به شمار می رود. 

 

مطالب مرتبط



اشتراک گذاری

بازدید: 18646 بار  

نظرات 

 
+56 #1 Ali 16 خرداد 1392 ساعت 22:44
ممنون پدر و پسر ، واقعاً عالی نوشتید و جای تعجب داره که این جنایتکار ، مجسمه در لندن داره !!!!
نقل قول
 
 
+81 #2 خورسندی 17 خرداد 1392 ساعت 06:24
با اینکه ایرانیان با هر دوی این جنایتکاران سر و کار داشته هم صدام ، هم چنگیز و با اینکه از جنایتهای صدام زمان زیادی نگذشته اما به قول حضرتعالی صدام حسین کجا و چنگیز کجا !
این انگلیسیها شرم نمی کنند از کارشان ؟ با این کارشون مثل اینه که قربانیان این کشتارها را به تمسخر گرفته باشن !
نقل قول
 
 
+41 #3 محمد کریمی 17 خرداد 1392 ساعت 08:04
استاد گرامی
از مقاله خوبتان در مورد مجسمه چنگیز در لندن تشکر میکنم . :-)
نقل قول
 
 
+77 #4 Faramarz 17 خرداد 1392 ساعت 09:54
دکتر جوانبخت عزیز
مقاله خیلی جالبی بود . گذشته و حال را به هم ربط داده که همه ما باید نسبت به خون و ناموس این بیگناهان بی تفاوت نباشیم ، حتی اگر 8 قرن هم از آن گذشته باشد ! بازم ممنون .
نقل قول
 
 
+67 #5 ساماني 18 خرداد 1392 ساعت 08:27
نسل جديد كتاب كم ميخواند با تاريخ هم كمتر اشناست نوشتن مقالات اينگونه كمك به علاقمندي جوانان به تاريخ دارد . بايد اين مقالات در نشريات چاپ شود و كمپين هايي از بزرگان وعلاقمندان به تاريخ و فرهنگ اين كشور تشكيل شود و فرهنگستانها هم فعال شود براستي حاي مجسمه چنگيز مغول نبايد كورش بزرگ با منشور حقوق بشر نصب شود وقتي ما تنديس ومنشور او را در تهران و شيراز و اصپهان وتبريز نداريم چه انتظاري از ساير كشورها ميتوان داشت
نقل قول
 
 
+85 #6 سعيد داوري 18 خرداد 1392 ساعت 08:44
زماني كه خود ايراني ها از اسامي چنگيز و تيمور و اتيلا و اسكندر و... كه به اين مرز وبوم با قساوت وبي رحمي حمله تصرف وكشتار و غارت كردند استفاده و برخي اين نامها را بر فرزندان و پدران به نام فاميل خود گذاشته اند چه انتظاري شما داريد كه تنديس چنگيز در ميادين لندن نباشد.
ما چه تلاشي براي بزرگان خود كرديم . حتي اسامي ايراني را از ميدانها و هتل ها برداشتيم.از ماست كه بر ماست. مطالعه تاريخ بايد گستزش يابد و اغراض كنار گذاشته شود. با سپاس از توجه شما به فرهنگ ايران
نقل قول
 
 
-4 #7 مسعود 18 خرداد 1392 ساعت 09:12
با سلام مردم را به مطالعه تاريخ بايد هدايت كرد در اين راه وزارت ارشاد بايد با اموزش و پرورش و شهرداريها با غني كردن كتابخانه ها از كتابهاي خوب و شرايط عضويت اسان و رايگان در كتابخانه ها جوانان را علاقمند كرد تا فرهنگ گشور خود را بشناسند . تاريخ ما در حال فراموشي است
نقل قول
 
 
+121 #8 فرهادی 18 خرداد 1392 ساعت 11:10
استاد گرامی جناب دکتر جوانبخت
به مطالب بسیار مهمی از جمله نسل کشی که برای ایرانیان رخ داده اشاره فرموده اید.دو پیشنهاد خدمت استاد گرامی دارم:
اول اینکه یک پانل جدید اختصاصاً برای نسل کشی ایرانیان در زمان حمله مغول بگشایید.
دوم در پانل دیگری این موضوع را روشن سازید چرا ما ایرانیان نسبت به نسل کشی که در دوره مغول به سرمان آمده تقریباً خاموش ایم اما برای مثال ارمنی ها و یهودیان نسبت به نسل کشی خود بسیار حساس اند و در هر موقعیتی آن را بیان میکنند و یاد خاطره قربانیان خود را زنده نگه میدارند، اما ما اینگونه با موضوع نسل کشی خود رفتار نکردیم!
سلامتی هرچه زودتر شما را از خداوند خواستارم. :-)
نقل قول
 
 
+72 #9 بهبهانی 18 خرداد 1392 ساعت 18:14
از کاری که شهرداری لندن کرده متأسف شدم !!...خیلی بی انصافی کرده !!...کاش لااقل حرمت کشته شدگان بیگناه نسل کشی های چنگیز را نگه میداشتند !!
نقل قول
 
 
-153 #10 \پویا 18 خرداد 1392 ساعت 19:06
انشالله رییس جمهور بعدی روابط بین الملل را درست میکنه و ما هم مجسمه دار میشیم. مثلا آقای جلیلی :lol:
نقل قول
 
 
+63 #11 محمدحسین 18 خرداد 1392 ساعت 20:22
موضوع نصب مجسمه چنگیز در لندن را نمیدانستم!! :-* شوک شدم که انگلیسیها از بدنام ترین شخص تاریخ در کشت و کشتار مجسمه ساختن !! :cry:
نقل قول
 
 
+36 #12 محمدتقی.ص 19 خرداد 1392 ساعت 00:03
مقاله مفید و اثرگذاری است ، اما در آن به قدر کفایت اعمال چنگیز را ذکر نکرده اید . لطفاً یک مقاله هم به جزئیات قتل و غارت و سبعیت چنگیز اختصاص دهید ، انشالله منتج به پایین آوردن مجسمه این جنایتکار در لندن شود.
نقل قول
 
 
+86 #13 ققنوس 19 خرداد 1392 ساعت 06:39
چند صد میلیارد پوند سود دولت فخیمه انگلیس که چه عرض کنم ، همه پولهای عالم هم نمیتواند چهره خونریز و نسل کش چنگیز را تطهیر کند !!! :D
نقل قول
 
 
+59 #14 اذر تالشی 19 خرداد 1392 ساعت 09:39
واقعیات امروز بهبود وضع مالی مغولستان است اینها توریست میخواهند هویت قبیله ای وخونریز و متجاوز را تعدیل وخوب نشان ن میدهندایرانی باید به جای حمله به انها بزرگان خوب خود را مطرح کنند . اما یادمان باشد خوارزمشاهیان با بی تدبیری تجار و فرستادگان جنگیز را کشتند به راستی لازم بود که راه حنگ را هموار کنند .
میشد جلوگیری کرد با تدبیر وعقل چیزی که در این زمان هم گاه کم است. و موجب جنگ های بی حاصل میشود . کسانی که تاریخ نخوانند وندانند مجبور به تکرار تاریخ هستندوضربه را اجتماع بشری میخورد.
نقل قول
 
 
+70 #15 رویا 19 خرداد 1392 ساعت 19:17
نمیدانم چرا توی این یکساله کسی توی ایران یا خارج ایران این مسئله را انعکاس نداده!!اعتراض پیشکش!!مجسمه این جنایتکارو توی لندن زدن!!مرسی از مطلبتون.
نقل قول
 
 
+123 #16 omid 20 خرداد 1392 ساعت 00:29
سلام، دلسوزی و احساس مسئولیت شما در قبال بی‌ گناهان تاریخی‌، و اعتراض به حق شما در نصب مجسمه این دیکتاتور و خون آشام در کشور انگلستان جای تقدیر و تشکر داره. به نظر من حداقل کاری که ما می‌تونیم فعلا انجام بدیم، به اشتراک گذاری این مطلب در فیس‌بوک، گوگل پلاس، و شبک‌های اجتماعی هست، تا دوستان دیگر هم مطالعه و گروه‌های مرتبط اعتراض نامه‌ای تهیه کنند. شاید که هر اشتراکی، روح یک بیگناه مظلوم تاریخی‌ و شاد کنه، و از نصب مجسمه در جاهای دیگر جلوگیری کنه! فراموش نکنیم: ضربات "تبر"‌های کوچک سرانجام درخت تنومند (مجسمه چنگیز در اینجا) را خواهد شکست!
نقل قول
 
 
+219 #17 آنیتا 21 خرداد 1392 ساعت 18:40
با اندوه و درد خواندم! :cry:
نقل قول
 
 
+135 #18 محمدرضا 07 تیر 1392 ساعت 19:58
در سال ۱۲۳۸ میلادی (سالها بعد از مرگ چنگیز) ،وحشتی که از مغول در اروپای غربی میان مردم پیدا شده بود به اندازه‌ای بود که ماهیگیران هلندی جرأت ماهیگیری در دریای شمال و حوالی انگلستان را در خود نمی‌دیدند و به همین علت در انگلستان ماهی بسیار فراوان شده و با قیمت بسیار نازلی به فروش می‌رفت.(تاریخ مغول-اقبال آشتیانی.ص121)
معلوم است چنگیز چه بلاهایی سر مردم ما که نیاورده!
اما مغزها در چند دهه اخیر در کشورمان به نحوی پرورش می یابند که توجه مان به تاریخی باشد که متعلق به خودمان نیست!الان کمتر کسی پیدا میشود که بداند چه مصیبتی را در عهد مغول از سرگذرانده ایم و چه به روز مردممان آمده!
از زحمتی که می کشید تشکر میکنم.
نقل قول
 
 
+4 #19 تقی 28 خرداد 1393 ساعت 14:37
نادرشاه افشار در هند کلی آدم کشت,شاه عباس صفوی حتی پدر و مادرش را کشت,ابومسلم خراسانی همچنین,و هزاران شاه دیگر.اسکندر مقدونی بزرگترین اثر تاریخی ایران را آتش زد,در جریان جنگ ایران و عراق اخیرا یک میلیون ایرانی کشته شدند,حالا عراق کشور دوست و برادر شده,سرباز هم می‌فرستند تا در مقابل داعش حمایت بشه,یکم فکر....
نقل قول
 
 
+35 #20 مهدی 27 آذر 1393 ساعت 18:17
سلام
چند روز قبل ، مولوی شناس بزرگ دکتر عبدالکریم سروش نظری دادند که میتوان با آن نصب مجسمه چنگیز در لندن را توجیه کرد!!!!!

دکتر عبدالکریم سروش فرموده اند :
«گرچه مغولان به ایران حمله کردند و ویرانیها و کشتار را پدید آوردند ، ولی دست کم چند شاعر بزرگ بما هدیه کردند؟! ... و مولانا یکی از آنهاست»!!!!

اشتباه از این بزرگتر میشود که سیل بنیان کن مغول را باعث پرورش مولانا فرض کرد؟! ... با این استدلال شهرداران اروپا حق دارند این مجسمه ها را بالا ببرند!!!! بیخود که نگفته اند وقتی پیشنماز قوز کند پسنماز چلغوز کند!
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید