چهارشنبه 13 اسفند 1399

به سایت پدر و پسر خوش آمدید.

گفتار6 ايراني پژوهي در دورۀ قاجاريه- پولاک36

چاپ
( 58 رای )

 

 

 

پولاك:

براي ايراني، وحدت، مشاركت و تقسيم منافع
در چهارچوب طايفه و خانواده معني دارد

 اعضاي يك خانواده بين خود وحدت دارند و به عنوان يك واحد، پيرامون «رئيس طايفه» جمع مي شوند و اين رئيس به عنوان سركردۀ تمام خانواده هايي كه به اين مجموعه بستگي دارند، مورد احترام قرار مي گيرد. (1)

هرگاه اين رئيس بتواند مقام يا قدرت و نفوذي را احراز كند، بي درنگ مي كوشد با كنار گذاشتن همۀ غريبه ها، دار و دستۀ خود و حتي دورترين خويشاوندان را از گمنامي و تاريكي بيرون بكشد و مقامات پايتخت و ولايات را به آنها بسپرد. البته به محض اين كه صدراعظم ساقط شود، همۀ آنها نيز همراه با او از كار بيكار مي شوند.
در ايران به خوبي مصاديق اين بيان ديده مي شود. طوايف ماكو، نور، فراهان به تبعيت از ستارۀ اقبال وزرايي كه از ميان آنها برخاسته بودند، به قدرت رسيدند و باز با شتاب افول كردند. (2) و (3)

 

--

مطالب مرتبط:

ايراني از نگاه انيراني - فهرست مطالب


--
پي نوشت:
1. ايرانیان كه در عرصه هاي خصوصي و مذهبي، ايلي و عشيره اي سخت مشاركت جو و ديگرخواه اند، در عرصه هاي عمومي و مدني كه شهر يكي از آنهاست، به شدت نامشاركت جو هستند. از اين رو آموزش مشاركت هاي اجتماعي بر پايۀ ديگرخواهي بايد در دستور تمامي سطوح آموزشي كشور قرار گيرد كه اخيراً مورد توجه قرار گرفته است مانند اجراي طرح شهردار مدرسه، شوراي شهر و .... مهرداد جوانبخت.
2. به طور كلي در اروپا دولت متكي به طبقات بود و در ايران طبقات متكي به دولت. در اروپا هرچه طبقه بالاتر بود، دولت بيشتر به آن اتكا داشت، در ايران هرچه طبقه بالاتر بود بيشتر به دولت اتكا داشت. [كاتوزيان، محمدعلي همايون. اطلاعات سياسي اقتصادي. شماره پي در پي 130-129 خرداد و تير 1377. ص7]
3. پولاك، ياكوب. سفرنامۀ پولاك (ايران و ايرانيان) – جهانداري، كيكاوس. انتشارات خوارزمي. تهران. 1361. ص322.

 

 

مطالب مرتبط



اشتراک گذاری

بازدید: 2453 بار  

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید