سه شنبه 07 بهمن 1399

به سایت پدر و پسر خوش آمدید.

تصنیف به اصفهان رو (2)

چاپ
( 94 رای )

تصویر کاست تصنیف  به اصفهان رو

تصنیف به اصفهان رو (2)

 

 

تصنیف «به اصفهان رو» در بیات اصفهان با اجرای استاد تاج اصفهانی

 

استاد  تاج اصفهانی

شادروان «جلال الدین تاج اصفهانی» (۱۲۸۲-۱۳۶۰) یکی از چهره‌های شاخص آواز در «مکتب اصفهان» و به‌ نظر برخی استادان موسیقی، حتی صاحب «مکتب اصفهان» -به آن شکلی که امروز ما می‌شناسیم- است.

 

آقای محمد صابری در مقاله ای به نام «سالروز درگذشت تاج اصفهاني امروز است/به اصفهان رو...» در روزنامه نصف جهان چنین نوشته است:

«... روزي يـكــي از شــاگـردان اسـتـاد از او پـرسـيـد: شـنـيـده‌ايـم 15‌هـزار بيت شعر حفظ هستيد؟ تاج درجواب گفت: نه! اينقدرها هم كه مي‌گويند نيست، حدود 12‌هزار بيت حفظ هستم!
او در هر مجلس و به هر مناسبتي كه حضور داشت قادر بود شـعـري را دربـاب هـمـان مـجـلـس از حـفـظ بـخـواند و اين توانمندي‌اش از انديشه و استعدادي بي‌نظير نشأت گرفته بوده است كه به هر مناسبتي شعري حفظ باشد.
تـاج اصـفـهـانـي از انـديشه و فكري والا برخوردار بود. او به‌دليل فكر و انديشه و ايماني كه داشت يا هيچ‌گاه از مرز انسانيت منحرف نشد و هيچ شعر سست و غيراخلاقي در تمام آوازهاي او شنيده نمي‌شود و آنچه خوانده است از اشعار معنوي و عرفاني شعراي بزرگ بوده است.
پـدرجـلال تـاج اصـفـهـانـي در اين‌باره به او مي‌گويد: "اگر مــي‌خــواهــي بـخــوانــي از سـعـدي بـخـوان،‌ اگـر از ديـگـري خواستي بخواني از استاد باشد."
از اشعاري كه تاج اصفهاني انتخاب مي‌كرد مي‌توان پي به شخصيت او برد و آن را مورد‌بررسي قرار داد.

 

استاد  تاج اصفهانی

 جلال الدین تاج اصفهانی در دوره جوانی

 

...علي‌اصغر شاهزيدي مدرس آواز و شاگرد تاج اصفهاني دربـــاره كـــلاس‌هـــاي آمـــوزشــي استاد خود می گويد: «استاد در كلاس‌هاي آموزشي آواز نيز اخلاق خاصي داشتند. جلال علاوه بر تدريس هنر موسيقي، درس اخـــلاق نـيــز بــه شــاگــردان مــي‌آمــوخــت. وقـتــي هنرجويي تازه‌كار آوازي مي‌خواند (به هر ميزان كه بد بود) تاج او را تشويق و تمجيد مي‌كرد.

در دانشگاه پرديس شخصي نزد استاد رسيد. استاد از ايشان پرسيد: آقا! دانشجويي؟ گـفت: خير، علاقه به خواندن دارم، آمده‌ام خدمت شما!
وقـتـي كـلاس درس تـمـام شـد اسـتـاد رو به او گفتند: بخوان. آن شخص شروع به خواندن كرد اما شعرش بـي‌مـحـتـوا بـود و صـدايـش هـم هـيـچ خـوب نبود. سر كــلاس از خـنــده بـه‌قدري خـود را گـرفـتـه بـوديـم كـه رنگمان قرمز شده بود و انگشتاني كه برلبمان فشار داده بوديم جايش مانده بود.
وقتـي او خـوانـد، استـاد روبـه او گفـت: مشـوق شما كيسـت؟ مـرد گفـت: مـادرم. استـاد گفتنـد: چـه مـادر خوش‌ذوقي، سلام من را به مادر برسانيد. شعري كه خوانديد كارِ استاد است و صداي شما هر سه مرحله را خوب مي‌خواند.
وقتي از كلاس بيرون آمديم از استاد پرسيدم: آقاي تاج! نه شعر ايشان شعر بود و نه صدا هر سه مرحله را داشت. پس چرا به او اين‌طور گفتيد؟ استاد درجواب به من گفت: "واي! آقاي شاهزيدي يعني شما مي‌فرماييد مـن نـمـي‌فـهـمـم ايـشـان بـد خواند؟ اگر من به ايشان مي‌گفتم صدايت بد است و بد مي‌خواني آن وقت به جلال تاج چه چيزي مي رسيد؟"
ايــن ويــژگــي خـاص اسـتـاد تـاج اصـفـهـانـي نـشـان از دلسوزي و مردم‌داري او بوده است. او نمي‌خواست دل كسي را بشكند. تاج مي‌دانست سرزنش كردن و تحقير كردن كسي هنر نيست. بلكه هنر اين است كه شخصي كه كوچك شده را تشويق كني تا به فردي بزرگ تبديل شود.»

 1392/1/10   

سایت پدر و پسر

مطالب مرتبط



اشتراک گذاری

بازدید: 5408 بار  

نظرات 

 
+17 #1 دوستدار تاج 15 فروردين 1392 ساعت 11:34
قسمتی از خاطره پژوهشگر معروف اصفهان، استاد عبدالله شاه سیاه را برایتان از سایت فرارو نقل می کنم:«تاج مردي مرد بود.بسيار نجيب و بزرگوار بود.بسيار كريم و بخشنده و انسان بود...از كساني كه انسان را به انسان بودن خود دلخوش مي‌كنند. تاج مردي بزرگ بود. بسيار بزرگ و بزرگوار.شايد نقصهايي هم داشته كه من نديدم و نمي‌دانم. اما در آخر عمر در عسرت به سر مي‌برد...من نوزده بيست ساله و از دوستداران استاد بودم.گاهي به محل درس استاد مي‌رفتم و ايشان را مي‌ديدم... خانة ايشان در ابتداي كوچه‌اي به نام خود استاد بود كه ادارة فرهنگ و هنر و راديوي اصفهان هم در ميانة آن كوچه قرار داشتند. اما بعد، وقتي نام ادارة فرهنگ و هنر به فرهنگ و ارشاد اسلامي تغيير يافت.اسم كوچه هم از تاج به ارشاد مبدل شد.آن زمان استاد براي يادآوري حقوقشان و دريافت آن به ارشاد مراجعه فرموده بودند اما يكي از «برادران» آن روزگار، ايشان را از جلو در بازگردانده و گفته بود: مگر حكومت اسلامي به مطربها هم حقوق مي‌دهد؟!!»
نقل قول
 
 
+20 #2 کریمی 15 فروردين 1392 ساعت 12:05
همه کسانی که با تاج اصفهانی هم دوره بوده اند از بزرگی این مرد سخنها گفته اند.علی اصغر شاهزیدی درباره استاد خود تاج اصفهانی چنین گفته است:«مهمترین ویژگی خوانندگی تاج اصفهانی این بود که اکثر تحریرهای آوازهایش ابداعی بود. وقتی آثار صفحات و اجراهای رادیویی استاد تاج اصفهانی را با خوانندگان نسل گذشته اش مقایسه می کنیم به وضوح تفاوت میان تحریرهای تاج را با آنها متوجه می شویم. این در حالی است که تنوع تحریری بسیاری نیز در آوازهای تاج وجود دارد.ایشان همچنین بنیانگذار سبک آوازی تاج اصفهانی بودند. تاج مانند کسی آواز نمی خواند. در واقع او تنها خواننده ای است که هرگز مانند کسی نخوانده و خواسته حرف خودش را در موسیقی آوازی ایران بزند. اگر استاد، آوازی را در سه گاه می خواند و باز از او تقاضا می کردند به هر دلیلی آواز دیگری در فضای سه گاه بخواند آوازی کاملا متفاوت را می شنیدند.اگر آثار دوره جوانی تاج اصفهانی را بشنوید آن حجم صدا با آن همه تحریر و توانایی برایتان غیر قابل باور خواهد بود. ادیب خوانساری روزی در رادیو ایران طی مصاحبه ای گفته بود هیچ کس توانایی عرض اندام در مقابل تاج اصفهانی را ندارد.»
نقل قول
 
 
+8 #3 ف.سعادتی 16 فروردين 1392 ساعت 06:35
«بعد از وفات، تربت ما در زمین مجوی
در سینه‌های مردم عارف مقام ماست.»
13 آذر هر سال وعده ما است بر سر مزار استاد آواز ایران.
نقل قول
 
 
+11 #4 بکتاش 16 فروردين 1392 ساعت 07:47
رفتار با هنرجویان ناشی را آقای هومن خلعتبری در آکادمی موسیقی گوگوش باید از استاد تاج اصفهانی یاد بگیرند! ;-)
نقل قول
 
 
+18 #5 م.م 16 فروردين 1392 ساعت 10:28
در مورد سعدی خوانی تاج اصفهانی،استاد شجریان چنین گفته است: "بسیار قبلتر از تاج اصفهانی و غلامحسین بنان، خوانندگانی بوده‌اند که غزل‌هایی از سعدی را به آواز خوانده‌اند اما برنامه‌ها و اجراها و صفحه‌های موسیقی که از آنها موجود است به قدری کم و اندک است که نمی‌توان درباره آنها قضاوت درستی کرد.
خوانندگان متاخر کمتر از حافظ و سعدی شعر خوانده‌اند
اساساً هم آنها از سعدی زیاد نخوانده‌اند مگر تک‌بیت‌ها یا دوبیتی‌هایی اما کسی مانند تاج اصفهانی بسیار زیاد از سعدی می‌خواند و من به شخصه بیشتر از همه کارهای او را دیده‌ام."
نقل قول
 
 
+9 #6 اهل دل 16 فروردين 1392 ساعت 11:12
خیلی ممنون زیبا بود :lol:
نقل قول
 
 
+11 #7 بابک.ت 16 فروردين 1392 ساعت 21:31
یاد استاد تاج همیشه گرامی
نقل قول
 
 
+17 #8 دوستدار تاج 16 فروردين 1392 ساعت 21:40
خاطره ای از استاد شجریان به نقل از وبلاگ عارف وقت:
«آخرین باری که در محضر این هنرمند بزرگوار بودم، چهاردهم آبان 1360 درست یک ماه قبل از درگذشت ایشان به اتفاق استاد حسن کسایی و آقای محمد موسوی (نوازنده نی و شاگرد حسن کسایی) آقای پرویز مشکاتیان (نوازنده سنتور) آقای ناصر فرهنگ فر مهر، آقای منوچهر غیوری (شاگرد وفادار کسایی) شاطر رمضان و چند تن دیگر از هنر دوستان تهرانی و اصفهانی کلبه محقر مرا به قدوم شریف خود آراسته بودند. در آن روز کسایی برای شادروان تاج که خیلی افسرده به نظر می رسید با نی، دشتی در آمد کرد و تاج با غزلی از سعدی به این مطلع:

تاجم نمی فرستی تیغم به سر مزن
مرهم نمی گذاری زخمم دگر مزن


آوازی با نهایت قدرت تاثیر خواند که در حقیقت عقده گشایی دل آزردگی هایش بود. پس از فرود آواز ایشان تکلیف کردند که چیزی بخوانم من هم اطاعت امر استاد کرده چند بیتی خواندم که طبق معمول مورد ستایش و لطف پدرانه ایشان قرار گرفتم.»
نقل قول
 
 
+3 #9 اكبري 07 خرداد 1394 ساعت 18:52
تصنيف زيباي ملك الشعراي بهار......آواز بي بديل و بي همتاي تاج........اجراي جاودانه تصنيف.........
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید